Rush in transit

14 August 2014


Amsterdam - New Delhi 


Eerste stap uit het vliegtuig en ik word gelijk aangestaard door twintig vragende gezichten. Tot mijn verbazing word ik bij de gate opgewacht en begeleid naar de transfer area alsof ik daar alleen niet in staat voor zou zijn, alhoewel ik al veel alleen heb gereisd. Gelukkig heb ik knorretje in mijn tas weggestopt, anders zouden ze helemaal rare ideeën over mij krijgen. Bij de transfer desk ervaar ik mijn eerste tegenslag. Het personeel begrijpt mijn staff-ticket niet en bombarderen mij met vragen. Ook al staan er 7 mensen rond de computer, lijkt het alsof ze er niet snel uit zullen komen. Gelukkig heb ik 6 uur de tijd om het geregeld te krijgen voor de eerste vlucht. Uiteindelijk, na 6 uur wachten, vertellen ze mij dat de ochtend vluchten naar Kathmandu vol zijn. Dus wordt het 11 uur wachten. Even later word ik geroepen dat er toch nog plek is en dat ik snel moet zijn omdat het vliegtuig op mij wacht. Met een pit-stop bij de security door mijn verdacht uitziende reflexhamer ren ik zo snel ik kan naar de gate. “Haasten” heeft hier blijkbaar een andere betekenis want ze waren nog niet eens begonnen met boarden. 

     Mijn eerste lokalen lekkernijen 


No comments:

Post a Comment