Last day of August

31 August 2014

De meeste mensen in het huis zijn inmiddels vertrokken en vandaag arriveren een hoop nieuwe mensen. Ondanks dat we zondag vrij hebben, ben ik vandaag toch naar het ziekenhuis gegaan. 

Vanochtend was er maar een patiente op de klinische psychiatrie afdeling. Zij ligt hier al 5 dagen, wat als een lange tijd wordt gezien, dus proberen ze haar vandaag of morgen naar huis te sturen. Het is een moeilijke situatie omdat haar familie niet makkelijk aan geld kunnen komen. Daardoor heeft ze vaak de haloperidol injectie niet gekregen. Omdat dit echt nodig was, heeft het personeel geld hiervoor ingezameld. Dit vond ik echt een aardig gebaar, maar het is toch lastig omdat je dit niet voor iedereen kan gaan doen. 

Hierna ben ik naar een lokale HIV-clinic gegaan om daar vrijwilligerswerk te regelen. Mensen komen hier naartoe wanneer ze ver van een dorp komen en wanneer ze moeten wachten totdat ze naar het ziekenhuis kunnen. Het was best goed geregeld en ze hadden plek voor ongeveer 16 clienten, zoals ze het noemen. De kliniek is opgericht door ex-drugsgebruikers, dus is het best mooi dat ze iets negatiefs in iets positiefs hebben gemaakt om nu andere mensen in dezelfde situatie te helpen. 

Wat ik daar zou kunnen betekenen is om de vitale functies van de clienten te nemen, de kinderen vermaken en heel misschien een van de kamers renoveren, als ik hiervoor een soort van financeriering regel. 

Schitterende uitzichten op de bergen vanochtend

River fun

30 August 2014

Rafting in the Trishuli River.

Relaxing day being adventurous

So to explain, I have not posted in a while because my laptop suddenly crashed. Here are a few pictures from today (uploaded in internet cafe).

Crossing a river

 

 

 

  

With Abbi and Ashleigh

Up up and away!

28 August 2014

When there's a smile in your heart
There's no better time to start
Think of all the joy you'll find
When you leave the world behind
And bid your cares goodbye
You can fly, you can fly!
You can fly, you can fly!
You can fly! 
- Peter Pan 

So after a lot of doubt and contemplation, the papers are signed and there is no way back. I felt sick while driving up to Sarangkot (1600 m) and the bumpy road didn't help either. We each got assigned to a pilot (I was with Suren), got geared up and before I knew it, the parachute caught the air and we were soaring through the sky. I kept thinking "holy cow, I just literally ran off a mountain!" As we caught the thermals, we went higher and higher towards the clouds. It really was a surreal experience to just sit in the sky, letting the wind take you wherever it feels like and enjoying the mountain views. The flight lasted around 30 minutes. As we were approaching our landing area next to the Phewa lake, the pilot performed some acrobatics. This was quite crazy! We spinned around and went so fast I couldn't breathe. The feeling was something I've never felt before and it was great fun! 

First day at Manipal

19 August 2014

Vandaag was mijn eerste dag in de Manipal Teaching Hospital. Ook al was het zeker niet zoals thuis, waren de condities in het algemeen beter dan wat ik had verwacht. Van wat ik heb gezien zijn de verschillende afdelingen goed georganiseerd en ziet het er netjes uit. Wel zijn de "wards" erg simpel en leken helemaal niet vol te zijn. Dit kan komen doordat het een privé ziekenhuis is in vergelijking met een ander staat ziekenhuis in de stad. 

Ik heb gekozen voor de specialisme "general medicine". Dit bestaat uit klinische en poliklinische afdelingen, een ICU and CICU/CCU, een cardiologie afdeling en ook een psychiatrie afdeling. In totaal zijn er ongeveer 220 beschikbare bedden en komen er elke dag rond de 80-100 patiënten naar de poliklinieken. 

Tijdens meerdere introductie gesprekken met onder andere de hoofd van de chirurgie, hoofd van de elective programma's en de decaan heb ik verteld dat ik geïnteresseerd ben in de psychiatrie en ik weet niet waarom ik het heb gezegd, ook de cardiologie. Ik werd gelijk voorgesteld aan de hoofd van de psychiatrie afdeling en (als er patiënten zijn) mag ik 's ochtends met hem mee. Ik zeg ook specifiek "als er patiënten zijn" omdat de psychiatrie hier in Nepal nog in ontwikkeling is. Er bestaan nog veel misconcepties rondom de geestelijke gezondheid en iemand wordt gelijk als "gek" bestempeld. Tot 1961 waren psychiatrische diensten nog onbekend en in het land zijn er ongeveer 50 psychiaters van wie de helft in het buitenland verblijft. 

Dan over de cardiologie waar ik mijzelf zomaar heb ingepraat. 

Ik heb een paar uur meegekeken met een cardioloog die echocardiograms verrichtte. Dit was erg interessant om te zien en bij elk patiënt (waaronder ook baby's, zelfs van 21 dagen oud) stelde hij veel vragen waardoor ik veel heb geleerd, bijvoorbeeld over soufflés (die ik ook mocht beluisteren), septum defecten en ritmestoornissen. 

Het was ook grappig om de manier van communicatie te zien tussen de arts en patiënt. Dit was helemaal niks: de patiënt komt binnen en gaat liggen, de arts maakt een paar foto's en berekeningen waarna de patiënt, zonder enig uitleg of geruststelling, weer naar buiten toe gaat. 

Hierna heb ik, heel toepasselijk, samen met lokale medische studenten een college gevolgd over ritmestoornissen. Het meeste wat er werd verteld wist ik al, maar toch was het een goede opfrissing. 

Ook al vind ik de cardiologie interessant, is het niet mijn passie. Grappig genoeg vind ik het eigenlijk een van de moeilijkste vakken. Daarom lijkt dit mij een goede leerervaring om er juist meer over te leren, ook in een praktische setting en daardoor het minder moeilijk te vinden in de toekomst.

Pokhara Orientation

18 August 2014

Vandaag was de orientatie dag voor de nieuwelingen. Samen met een van de medewerksters gingen we naar de stad. Hier hebben we onze vingerafdrukken aan de Nepalese authoriteiten gegeven (voor het krijgen van een lokale simkaart!) en hebben we ’s middags curries gegeten. De paneer butter masala curry is erg aan te raden.

Ik begrijp dat het voor de meeste studenten hier hun eerste echte reiservaring is, maar als ik eerlijk ben vond ik het best moeilijk om overal begeleid te worden en te moeten doen wat ik word verteld. Ik doe liever dingen zelf en ik vind dat je zo ook meer leert. Maar voor nu moet ik gewoon ‘go with the flow’.

’S avonds heb ik wel meer de leiding genomen over een klein groepje met nieuwe studenten. Met een zaklamp voorop leidde ik hen op naar avontuur. Tussen de verdwaalde koeien, kippen en onverwachte gaten in de weg vonden we onze weg naar het gebied “Lakeside”. Het was hier dat ik voor het eerst mijn Nepalese vaardigheden heb uitgeprobeerd. Ook al was dit maar in een bar (en wel de Amsterdam café!) lukte het redelijk goed. Ramro!

Off to Pokhara

17 August 2014

On the way to the airport.

The domestic airport is quite random, it looks more like a fallen down construction site. Since I arrived early, I got put onto an earlier flight (609). It all went pretty simple and I didn't even know at what time the flight would leave, I just sort of went. 

Of course my seat was right next to the propellers. As we started to take off we suddenly stopped and returned to park as there was a technical problem. An hour later and we are invited to enter another plane. Straight away the sky turns dark and it starts to rain. This all seems a bit dodgy to me! 

Luckily it all went well and after a 25 minute flying time we safely arrived in Pokhara. 

View as we approached Pokhara. 

My lovely room in the Damside house.

Hello third roommate! 

Life, death and cookies

Still needs updating! 

16 August 2014

Bouddhanath

Bouddhanath is a Tibetan Buddhist temple in the outskirts of Kathmandu. As the colourful prayer flags fly in the sky, several pilgrims, monks and other believers walk clockwise around the stupa whilst turning the prayer wheels as they go along. 

The flags represent the 5 elements and it is said that a balance of these provides health and harmony.

Blue : sky and space

White: air and wind

Red: fire

Green: water

Yellow: earth

Observing the people from a rooftop Himalayan café. 

Pashupatinath

"The mecca of the Hindus"

So without even asking for a guide, I had a guide. Turns out this was quite useful actually to learn about the different meanings of things. 

The story of the holy goat. 

The burning of the bodies. 

The mirror-like openings. There are 11 of these small temples lined up each one with shiva lingua inside representing fertility. 

Durbar Square in Kathmandu

"Be happy"

15 August 2014

The city of Bhaktapur

Next stop of the day: Bhaktapur, which lies 13km east of Kathmandu.

Mode of transport: local bus which was slow but good value for money and nice breeze leaning out of window.

It costs a whopping 15 USD to enter the old part of Bhaktapur. This price only exists for foreigners of course. 

Hello cow!

Typical street view

Although I didn't think it was worth the price, it was nice to look around and experience daily life in the back streets, play hide and seek with some local boys who spoke surprisingly well English and drink a nice honey coffee while watching the stick dance parade pass by.

Lady next to me on the bus called Susma randomly told me: "don't be sad, be happy, reset your mind, thank you god thank you god". This was a bit strange.

Sensory overload

15 August 2014

The city of Kathmandu

First impression of Kathmandu: COLOURFUL with a sensory overdose!

My morning goal destination was Durbar Square. As I left the hostel with a map in hand I was confident to find my way around as I usually do. However I was greatly mistaken and my orientation confidence decreased with every fruit bike I passed. The streets were set up as random as can be and of course there were no visible street names. It also didn't help that there was a layer of mud which made looking at the ground essential to prevent a slippery fall. Eventually I changed plans and hopped onto a rickshaw to visit Swayambhunath, also known as monkey temple, located 2km west of Kathmandu.

The rickshaw driver dropped me below some abandoned looking steps. As I read that there were steps leading to the top I suspected this to be the right place, so up I went. At the top I reached a small temple, however..............as hard as I looked (even sometimes mistakingly seeing a lion statue as a monkey) there were no monkeys to be seen, so this cannot be the monkey temple! 

Following my intuition I continued walking up the muddy path until I eventually saw the stupa upon a hill in the distance. 

The climb up was an exhausting 365 steps whilst trying to avoid getting attacked by the monkeys. Taking into consideration my previous monkey incident in Malaysia, I was quite focused on avoiding them and I kept thinking "don't look into the eyes, don't look into the eyes"! 

The view from the top:

The eyes overlook the whole city and represent wisdom and compassion. The third eye in between sends messages to heavenly beings via cosmic rays, so that those interested can come down to earth to listen to the Buddha. 

Even monkeys need to reflect sometimes. 

Rush in transit

14 August 2014

Amsterdam - New Delhi 

Eerste stap uit het vliegtuig en ik word gelijk aangestaard door twintig vragende gezichten. Tot mijn verbazing word ik bij de gate opgewacht en begeleid naar de transfer area alsof ik daar alleen niet in staat voor zou zijn, alhoewel ik al veel alleen heb gereisd. Gelukkig heb ik knorretje in mijn tas weggestopt, anders zouden ze helemaal rare ideeën over mij krijgen. Bij de transfer desk ervaar ik mijn eerste tegenslag. Het personeel begrijpt mijn staff-ticket niet en bombarderen mij met vragen. Ook al staan er 7 mensen rond de computer, lijkt het alsof ze er niet snel uit zullen komen. Gelukkig heb ik 6 uur de tijd om het geregeld te krijgen voor de eerste vlucht. Uiteindelijk, na 6 uur wachten, vertellen ze mij dat de ochtend vluchten naar Kathmandu vol zijn. Dus wordt het 11 uur wachten. Even later word ik geroepen dat er toch nog plek is en dat ik snel moet zijn omdat het vliegtuig op mij wacht. Met een pit-stop bij de security door mijn verdacht uitziende reflexhamer ren ik zo snel ik kan naar de gate. “Haasten” heeft hier blijkbaar een andere betekenis want ze waren nog niet eens begonnen met boarden. 

     Mijn eerste lokalen lekkernijen